Battle for the Light

The Goblin Horde

Nadat de avonturiers de grot waren binnengetreden zagen ze een kamertje met een touwbrug, die er vreemd genoeg glad uitzag, samen met enkele Bugbears Ze gingen de strijd aan en het werd al snel bloederig. Achter het muurtje aan de overkant verscheen opeens een Bugbear, die daar blijkbaar de hele tijd was verborgen. Hij bracht harde klappen aan, maar hij werd snel omsingeld en hij werd degene die de zware klappen op zich kreeg. Na enige tijd hadden ze alle Bugbears gedood en gingen ze de kamer bestuderen. Het bleek dat de brug geolied was, wellicht om indringers snel tegen te houden door de touwbrug in brand te steken. Gelukkig was dit niet gebeurd!

Nadat ze enkele minuten door de gang hadden gezworven kwamen ze op een splitsing. Een deel van het pad liep rechtdoor en een ander deel boog naar links. Van het linker pad hoorden ze ook geluiden komen. De avonturiers besloten om het linker pad in te gaan en te kijken wat de bron was van deze geluiden…

Ze kwamen aan op een kamertje en hierin zagen ze enkele tafeltjes en kadavers van beesten. Het zag eruit als een eetzaal en er waren al enige Goblins (+/- 10-15) aan het smullen. Toen ze opgemerkt werden brak de hel uit! De Goblins die aan het eten waren begonnen de avonturiers te omsingelen en hun openingen door te geven aan de andere, sterkere Goblins. De Goblins die de kadavers aan het bereiden waren, namen hun vuile messen en sloegen ook toe. Na behoorlijk wat gestoken te hebben met hun walgelijke messen, waren ze uiteindelijk allen dood, maar met een prijs… Eladrin had een wrede ziekte opgelopen door de messen van de Goblins en het ging niet zo goed meer met hem. Hun moed had hen wel enkele mooie schatten opgeleverd! Desondanks moesten ze verder gaan om de arme reizigers veilig te kunnen stellen en wellicht de nobele elf te redden.

Ze gingen weer terug de gang in en gingen ditmaal rechtdoor. Ze kwamen weer op een splitsing uit: een pad rechtdoor en een pad naar rechts. Dit keer konden er geen geluiden worden gehoord. Ze besloten om rechtdoor te gaan en kwamen in een grote zaal met een Hobgoblin die op een luxe stoel zat. Deze Hobgoblin gaf hen de mogelijkheid aan de avonturiers om zichzelf over te geven en te vertrekken, als ze tenminste wat compensatie geven voor zijn dienaren die ze hadden gedood. Ze weigerden dit, wetende dat hun veiligheid vele anderen in gevaar zou brengen. Ze begonnen daarom weer een strijd, die er slecht begon uit te zien voor hen.

Op een balkonnetje aan de linkerkant van de kamer verschenen twee boogschutters die met plezier schoten op de hulpeloze avonturiers, terwijl om de avonturiers 2 Hobgoblins en 2 Bugbears verschenen die op hen in begonnen te slaan. Nadat enkele Goblins er slecht aan toe waren, begon de grote baas zich er ook mee te bemoeien. Nadat de avonturiers flinke wonden hadden opgelopen en een val af hadden laten gaan, was het gevecht voorbij. De leider was gevangen, maar waar was de elf?

Nadat Shedinn de gevangene flink had bedreigt brak hij toch en gaf hij aan waar de elf was: in de gevangenis, links bij de volgende splitsing. Daarna stierf hij toch een brute dood. De avonturiers bestudeerde de kamer en kwamen weer wat mooie schatten tegen. Ze namen deze mee, nog onwetend dat ze goed van pas zouden komen in het volgende gevecht…

Toen ze de kerker binnenkwamen zagen ze een Goblin in een stoeltje zitten tegenover de kamer en ze zagen de elf in een cel aan de rechterkant. De avonturiers vielen snel aan en hadden de Goblin al wat klappen gegeven, maar opeens werd het duister om hen heen. Was dit magie of begonnen ze gek te worden… Het was zwarter dan de nacht. Opeens hoorden ze gefladder en verschenen vleermuizen uit de lucht om hen aan te vallen. Sommige vleermuizen waren zelfs bekleed met vuur en gaf hen wat zicht in het duister.

Dit gevecht ging zo verder, maar de avonturiers leden nog onder hun vorige opgelopen wonden. Ze hadden geen tijd genomen om uitbundig te rusten, uit angst dat andere Goblins zouden terugkeren of dat de gevangene elf gedood zou worden als ze wisten wat er was gebeurd. Enige tijd later gaf Eladrin het loodje, hij was gestorven… De moraal van de andere helden werd haast gebroken, maar ze gingen verder. Ze hadden de elf geholpen om uit te breken, en hij hielp hen met strijden. De elf stond ook op het punt om te sterven, maar ze riepen hem en hij trok zich veilig terug achter hun linies. Nadat ook Shedinn aan het sterven was, hadden ze toch gewonnen. Shedinn werd snel gestabiliseerd en Morthos, Lia, Aelar en de elf sleepten de gewonden mee naar buiten. Ze durfden hun wonden in de grot niet te behandelen. Toen ze op veilige afstand waren gingen ze rusten en werd Shedinn weer genezen. Ze besloten terug te reizen naar Fallcrest om Eladrin op te laten wekken, het was namelijk nog niet te laat en zijn lichaam was nog vers.

Ze kwamen in Fallcrest en vroegen welke tempel rituelen kon doen die de doden weer opwekten en ze werden doorverwezen naar The House of The Sun. Hier kwamen ze een aardige dwerg tegen, Grundelmar, die hun graag hielp met hun problemen. Hij wekte Eladrin tot leven onder voorwaarde dat ze even hielpen in de tempel. Ze mochten ook de nacht verblijven. Lia leerde hier ook enkele rituelen en genas Eladrin ook van zijn ziekte.

De volgende dag waren ze weer allen beter en na hun schatten verkocht te hebben gingen ze terug naar het elven dorp en brachten rapport uit, samen met de elf. Ze kregen eeuwige dank en mochten kiezen uit twee schatkisten, een grote en een kleine. De nederige avonturiers kozen de kleine kist en kregen een klein flesje. De elf vertelde hen dat dit een oude schat is, die de elfen vroeger vaak gebruikten, in tijden van oorlog. Het middel in het flesje is in staat om degenen wiens naam je noemt te teleporteren naar een plek naar keuze, die je een keer hebt gezien (in het echt of in plaatjes). Degenen die je noemt moeten in de buurt staan en het flesje moet op de grond worden geworpen en breken. Het kan dus maar een keer worden gebruikt, dus doe dit verstandig!

De avonturiers verbleven hier de nacht en reisden de volgende dag, vol goede moed, terug naar Fallcrest. Hier gingen ze naar de burgemeester, meneer Markelhay.

Comments

lost_shinigami

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.